Wystawianie opcji: jak zarabiać na premii

Gdy omawiałem w poprzednich wpisach i na kanale YouTube opcje call i put zrobiłem to z perspektywy posiadacza czyli nabywcy opcji. Myślę, że na początek to najsensowniejsza perspektywa, gdyż widzimy wtedy, na czym polega opcjonalność kontraktu. Możemy go wykonać, gdy się nam opłaca, a nie musimy, gdy się nie opłaca. Za tę opcjonalność płacimy premię, która jest ceną opcji.

Istnieje jednak druga strona tego medalu. Jak w życiu – każde prawo jest czyimś obowiązkiem. Tak samo jest w przypadku opcji. Wystawca opcji bierze na siebie obowiązek dostarczenia dobra, na którym bazuje kontrakt, po uzgodnionej cenie i w uzgodnionym terminie.

Prawa i obowiązki posiadacza i wystawcy opcji

W tabeli widzimy, kto w transakcji opcyjnej ma prawo, a kto obowiązek.

Widzimy, że posiadacz opcji call ma prawo do kupna akcji po niższej cenie, jeśli ich wartość na rynku wzrosła. Z kolei posiadacz opcji put ma prawo do sprzedaży akcji po wyższej cenie, jeśli ich wartość na rynku spadła.

Wystawca opcji call ma natomiast obowiązek dostarczenia akcji posiadaczowi tej opcji, jeśli zdecyduje się on ją wykonać, co ma miejsce, gdy cena rynkowa akcji przekracza cenę strike opcji. Jeśli jednak wykonanie opcji nie jest korzystne (gdy cena spadnie poniżej ceny strike), zapłacona premia przechodzi na rzecz wystawcy.

Z kolei wystawca opcji put zobowiązuje się do zakupu akcji od posiadacza opcji put, jeśli ten zdecyduje się ją wykonać, co następuje, gdy cena akcji spada poniżej ceny strike. Jeśli jednak wykonanie opcji jest nieopłacalne (gdy cena wzrośnie), zapłacona premia trafia do wystawcy opcji.

Oznacza to, że wystawca opcji pobiera premię za przyjęcie obowiązku i ma szansę ją zatrzymać, jeśli wykonanie opcji nie jest korzystne dla jej posiadacza. Innymi słowy, wystawca opcji sprzedaje zobowiązanie, które umożliwia posiadaczowi opcji korzystanie z jego prawa.

Profil ryzyka opcji CALL

Wystawienie opcji call to strategia nastawiona na spadek cen. Sprzedając opcję call, wystawca zakłada, że cena aktywa bazowego spadnie.

W przypadku opcji call wystawca przyjmuje na siebie obowiązek dostarczenia instrumentu bazowego, na przykład akcji, jeśli posiadacz opcji zdecyduje się je nabyć. Dzieje się tak, gdy wykonanie opcji jest dla posiadacza opłacalne, czyli gdy cena akcji jest wyższa od ceny strike posiadanej opcji call. Dla posiadacza oznacza to możliwość zakupu akcji po niższej cenie niż rynkowa, natomiast dla wystawcy – obowiązek sprzedaży po cenie niższej niż aktualna cena rynkowa.

Maksymalny zysk wystawcy opcji to premia pobrana za jej wystawienie. Ryzyko jest jednak nieograniczone. W przypadku wzrostu ceny aktywa, wystawca jest zobowiązany dostarczyć je posiadaczowi opcji, niezależnie od tego, czy dostarcza je z własnych zasobów, czy musi zakupić aktywo po aktualnej cenie rynkowej (w takiej sytuacji mówimy o strategii cash-secured call).

Profil ryzyka opcji PUT

Wystawienie opcji put to strategia nastawiona na wzrost cen. Sprzedając opcję put, wystawca zakłada, że cena aktywa bazowego wzrośnie.

Podobnie jak w przypadku opcji call, maksymalny zysk dla wystawcy opcji put jest ograniczony do premii pobranej za jej wystawienie, natomiast potencjalna strata jest ograniczona spadkiem ceny aktywa do zera.

W przypadku opcji put, wystawca zobowiązuje się do odkupienia instrumentu bazowego, na przykład akcji, jeśli posiadacz opcji zdecyduje się go sprzedać. Taka sytuacja ma miejsce, gdy cena akcji spadnie poniżej ceny strike posiadanej opcji put. Dla posiadacza oznacza to możliwość sprzedaży posiadanych (lub zakupionych po cenie rynkowej) akcji po cenie wyższej niż bieżąca cena rynkowa. Natomiast dla wystawcy wiąże się to z koniecznością zakupu akcji po cenie wyższej niż aktualna cena rynkowa.

Maksymalny zysk wystawcy opcji, podobnie jak w przypadku opcji call, to premia pobrana za jej wystawienie. Ryzyko jest natomiast ograniczone spadkiem ceny aktywa do zera. Jeśli cena aktywa spadnie poniżej poziomu BE (break-even), wystawca opcji będzie zobowiązany do zakupu instrumentu bazowego, ponosząc stratę proporcjonalną do dalszego spadku ceny.

Powody dla czego warto sprzedawać opcje

Choć zysk z wystawienia opcji jest ograniczony, a strata może być nieograniczona, istnieje wiele sytuacji, w których wystawianie opcji ma sens. Oto przykładowe strategie i ich zastosowania:

1. Obniżenie ceny zakupu aktywa – Na przykład wystawienie opcji put: wystawiając opcję put i licząc na przypisanie akcji, można obniżyć cenę zakupu poprzez otrzymaną premię.
2. Generowanie przychodu z posiadanych akcji – Strategie takie jak covered call lub wheel polegają na sprzedaży opcji na posiadane już akcje, co pozwala na uzyskiwanie dodatkowego dochodu.
3. Strategie short volatility – Polegają na czerpaniu zysków ze spadku zmienności. Wystawiając opcje, można zarabiać na ruchach zmienności rynkowej i zyskiwać przy niskiej zmienności.
4. Theta gang – Strategie generujące przychód z upływu czasu (tzw. theta decay), czyli stopniowego zmniejszania wartości opcji, które pracują na korzyść wystawcy.
5. Strategie neutralne rynkowo – Takie jak iron condor, które pozwalają zyskać, gdy rynek nie porusza się znacząco w żadnym kierunku.
6. Komponowanie złożonych spreadów opcyjnych – Strategie, takie jak broken wing butterfly czy iron condor, pomagają ograniczyć ryzyko i precyzyjniej kontrolować ekspozycję na ruchy rynku.
7. Zabezpieczenie pozycji – Opcje mogą być wystawiane jako część strategii zabezpieczającej, chroniąc portfel przed niekorzystnymi zmianami cen.

Każda z tych strategii pozwala na wykorzystanie zalet opcji, dopasowując ryzyko i zysk do założonej strategii inwestycyjnej.

Podsumowując

Każde prawo jest czyimś obowiązkiem, a w przypadku opcji ten obowiązek spoczywa na wystawcy. Wystawca opcji ma za zadanie umożliwić nabywcy skorzystanie z jego prawa, co oznacza, że zobowiązuje się do zakupu lub dostarczenia aktywa bazowego, jeśli posiadacz opcji zdecyduje się je wykonać. W zamian za ten obowiązek wystawca otrzymuje premię, którą może zachować, jeśli posiadacz opcji nie skorzysta z prawa do wykonania.

Opcję put wystawiamy, gdy spodziewamy się wzrostów, a opcję call – gdy oczekujemy spadków.

Potencjalny zysk wystawcy jest ograniczony do premii (tak samo jak potencjalna strata posiadacza opcji). Natomiast potencjalna strata wystawcy może być nieograniczona (podobnie jak zysk posiadacza opcji).

Zalety wystawiania opcji:

• Możliwość generowania zysków ze spadków zmienności, upływu czasu.
• Możliwość budowy złożonych strategii opcyjnych.

Wady wystawiania opcji:

• Ograniczony zysk.
• Konieczność zarządzania nieograniczonym ryzykiem, co, choć możliwe, wymaga dużej uwagi i odpowiednich działań zabezpieczających.

Zachęcam do obejrzenia filmu na temat sprzedaży opcji gdzie wyjaśniam również przykłady:

• Wystawienie opcji put i wzrost ceny aktywa bazowego
• Wystawienie opcji put i spadek ceny aktywa bazowego
• Wystawienie opcji call i spadek ceny aktywa bazowego
• Wystawienie opcji call i wzrost ceny aktywa bazowego.